W sytuacji, w której jeden z rodziców podstępem odbiera dziecko ze szkoły/nie odprowadza go po zakończonym kontakcie i zatrzymuje je u siebie, a drugi rodzic zostaje pozbawiony kontaktu z dzieckiem, istnieje kilka kroków, które można podjąć w celu odzyskania dziecka i rozwiązania konfliktu:
- Skontaktuj się z policją: Jeśli dziecko zostało wzięte bez zgody drugiego rodzica lub wbrew obowiązującym porozumieniom lub wyrokowi sądowemu, można zgłosić sprawę na policji.
- Złóż wniosek o wydanie dziecka do sądu wg miejsca zamieszkania: W sytuacji, gdy drugi rodzic nie może odzyskać dziecka za porozumieniem, można zwrócić się do sądu o interwencję. Sąd może wydać nakaz wydania dziecka.
Najważniejsze jest działanie w interesie dobra dziecka i staranie się o jak najszybsze rozwiązanie sytuacji, aby minimalizować stres i negatywne skutki dla dziecka.
W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa dziecka należy natychmiast zawiadomić odpowiednie służby, takie jak policja czy opieka społeczna.
W przypadku skomplikowanych sytuacji prawnych związanych z prawami rodzicielskimi, warto skonsultować się z doświadczonym adwokatem specjalizującym się w sprawach rodzicielskich.
Adwokat pomoże zrozumieć prawa i opcje dostępne w danej sytuacji oraz pomóc w złożeniu odpowiednich wniosków do sądu.
Także adwokat pomoże w celu uniknięcia podobnych sytuacji w przyszłości, w ustaleniu jasnych reguł i porozumień dotyczących opieki nad dzieckiem.
Porozumienia te mogą być formalizowane poprzez umowy sądowe lub dokumenty notarialne.
Postępowanie sądowe o wydanie (odebranie) dziecka
Procedura związane z wydaniem lub odebraniem dziecka jest uregulowana w przepisach prawa rodzinnego oraz kodeksu postępowania cywilnego.
Ww. procedurę można podzielić na dwa etapy.
Pierwszy etap to etap rozpoznawczy uregulowany w przepisach art. 598¹ – 598⁵k.p.c.
Drugi etap to etap wykonawczy, który jest uregulowany w przepisach art. 598⁶ – 598¹³ k.p.c.
Etapy te można ogólnie opisać następująco:
- Etap rozpoznawczy: W tym etapie sąd rozpatruje wniosek jednego z rodziców o wydanie lub odebranie dziecka. Proces ten obejmuje zazwyczaj ustalenie faktów oraz ocenę okoliczności sprawy, w tym najlepszego interesu dziecka. Może to wymagać przesłuchania stron, a także zebrań dowodowych, takich jak opinie psychologiczne czy świadectwa.
- Etap wykonawczy: Po wydaniu przez sąd decyzji o wydaniu lub odebraniu dziecka, może być konieczne podjęcie działań wykonawczych, aby zapewnić realizację tego rozstrzygnięcia. W przypadku, gdy jeden z rodziców nie wykonuje wyroku sądowego lub odmawia wydania dziecka, etap wykonawczy może obejmować działania wymierzone w przymusowe wykonanie decyzji sądowej, takie jak egzekucja.
Dzięki podziałowi na te etapy sąd ma możliwość dokładnego rozpatrzenia sprawy i podjęcia decyzji uwzględniającej wszystkie istotne aspekty.
Ważne jest, aby zapewnić odpowiednią ochronę praw dziecka oraz działać zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa rodzinnego w celu osiągnięcia najlepszego interesu dziecka.
Zgodnie z przepisem art. 598⁶ k.p.c., proces wykonawczy w sprawie odebrania dziecka jednemu z rodziców rozpoczyna się po wcześniejszym wezwaniu drugiego rodzica do oddania dziecka.
To oznacza, że samo przyznanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców nie daje automatycznie prawa do wszczęcia postępowania wykonawczego w celu odebrania dziecka.
>>> Przeczytaj również artykuł: O co Sąd pyta na sprawie rozwodowej?
Konieczne jest wcześniejsze wezwanie drugiego rodzica do przekazania dziecka.
Aby uniknąć pierwszego etapu, czyli fazy rozpoznawczej, można w trakcie postępowania o przyznanie władzy rodzicielskiej poprosić sąd o nakaz oddania dziecka jednemu z rodziców, u którego dziecko aktualnie przebywa.
Sąd może również wezwać świadków, biegłych i uczestników postępowania w sposób uproszczony, np. za pomocą telefonu, faksu czy poczty elektronicznej.
Faza rozpoznawcza kończy się wydaniem postanowienia przez sąd, w którym określa się termin oddania dziecka uprawnionemu rodzicowi.
Po bezskutecznym upływie tego terminu następuje etap wykonawczy, gdzie komornik ma prawo odebrać dziecko od każdej osoby, u której się ono znajduje.
Jeśli jednak rodzic sprzeciwia się oddaniu dziecka lub utrudnia jego odebranie, kurator sądowy może powiadomić prokuratora, który może wszcząć postępowanie karne w kierunku czynu z art. 232 Kodeksu karnego:
Kto przemocą lub groźbą bezprawną wywiera wpływ na czynności urzędowe sądu, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
W przypadku uprowadzenia dziecka za granicę zastosowanie znajdują odpowiednie konwencje międzynarodowe, które regulują procedury związane z przywracaniem dziecka do jego miejsca zamieszkania:
- Europejska konwencja o uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń dotyczących pieczy nad dzieckiem oraz o przywracaniu pieczy nad dzieckiem, sporządzona w Luksemburgu dnia 20 maja 1980 r. (Dz.U. 1996 nr 31 poz. 134)
- Konwencja dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzona w Hadze dnia 25 października 1980 r. (Dz.U. 1995 nr 108 poz. 528)
Dzięki tym procedurom można skutecznie chronić prawa rodzicielskie oraz dobro dziecka, stosując odpowiednie środki prawne w celu zapewnienia jego bezpieczeństwa i dobrobytu.
Aleksandra Przecherska-Baranowska
adwokat
Zdjęcie Annie Spratt pochodzi z Unsplash
***
Co to jest intercyza?
Intercyza, znana również jako umowa majątkowa między małżonkami, jest to umowa zawierana między przyszłymi lub już obecnymi małżonkami, mająca na celu uregulowanie kwestii majątkowych.
W Polsce, jeśli para nie zawrze intercyzy przed małżeństwem, obowiązuje ich ustawowa wspólność majątkowa [Czytaj dalej…]
{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }